پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۴۶

آن کز هنرش بلند گردد درجات

نقدی به کفش نیست به جز نقد حیات

مانند چنار گر کشد سر به فلک

جز دست تهی چه حاصل از جوهر ذات

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۸هرچند هنر به کس نخواهد پرداخت
  2. شمارهٔ ۴۹جان از تو دمی برد دمی دیگر باخت
  3. شمارهٔ ۵۰ناچار به هجر یار می‌باید ساخت
  4. شمارهٔ ۵۱آمد گل و برگ باغ می‌باید ساخت
  5. شمارهٔ ۵۲فریاد از آن که عز و ذل را نشناخت
  6. شمارهٔ ۵۳جان نیست که در آتش جانانه نسوخت
  7. شمارهٔ ۵۴روزی که وداع آتش هجران انگیخت
  8. شمارهٔ ۵۵برگ از طوبی به کوشش باد نریخت
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.