پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۴۳

هرکس که کند از تو تمنای گلاب

بر چهره خود آب زند جای گلاب

پیداست که ظرف شیشه‌ای چند بود

این چشمه آب است، نه مینای گلاب

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۵مطلب چو بزرگ شد، به بازی مطلب
  2. شمارهٔ ۴۶آن کز هنرش بلند گردد درجات
  3. شمارهٔ ۴۷آن را که قبول، دور اندازد رخت
  4. شمارهٔ ۴۸هرچند هنر به کس نخواهد پرداخت
  5. شمارهٔ ۴۹جان از تو دمی برد دمی دیگر باخت
  6. شمارهٔ ۵۰ناچار به هجر یار می‌باید ساخت
  7. شمارهٔ ۵۱آمد گل و برگ باغ می‌باید ساخت
  8. شمارهٔ ۵۲فریاد از آن که عز و ذل را نشناخت
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.