پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۴۳۱

این خانه که سقف باشد از افلاکش

نتوان ز بلند و پست کردن پاکش

یک خشت درین بنا نیابی هموار

نابیخته گل شده‌ست آری خاکش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۳۳در سینه تنگ من وطن ساخت غمش
  2. شمارهٔ ۴۳۴آن را که بود رگی ز غیرت به تنش
  3. شمارهٔ ۴۳۵ای فیض ازل با نفست دوشادوش
  4. شمارهٔ ۴۳۶دارد به من اتحاد، یار از من بیش
  5. شمارهٔ ۴۳۷با آن که زدی بر جگرم صد جا نیش
  6. شمارهٔ ۴۳۸صبحم، نیم از شکفته طبعی درویش
  7. شمارهٔ ۴۳۹از فیض جنون، عقل برد کار ز پیش
  8. شمارهٔ ۴۴۰گردون که ز هم نمی‌فتد اجزایش
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.