پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۴۲۷

دل عقده چرخ تا گشود، افکندش

برداشت اگرچه زود، زود افکندش

رهرو گرهی دید به راهی، برداشت

بگشود، در او هیچ نبود، افکندش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۲۹گردون که ندانی سبب خیر و شرش
  2. شمارهٔ ۴۳۰این یا رب گرمی که تو داری پاسش
  3. شمارهٔ ۴۳۱این خانه که سقف باشد از افلاکش
  4. شمارهٔ ۴۳۲خورشید که از پی بروند افلاکش
  5. شمارهٔ ۴۳۳در سینه تنگ من وطن ساخت غمش
  6. شمارهٔ ۴۳۴آن را که بود رگی ز غیرت به تنش
  7. شمارهٔ ۴۳۵ای فیض ازل با نفست دوشادوش
  8. شمارهٔ ۴۳۶دارد به من اتحاد، یار از من بیش
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.