پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۴۲۲

احوال زمانه از ستم‌کیشان پرس

نیک و بد خویش را، هم از خویشان پرس

از کوتهی سپهر اگر می‌پرسی

از بخت بلند کوته‌اندیشان پرس

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۲۴بی لخت جگر چو لاله در راغ مباش
  2. شمارهٔ ۴۲۵آن غنچه که کار با صبا افتادش
  3. شمارهٔ ۴۲۶هرکس که به گلشن وجود آرندش
  4. شمارهٔ ۴۲۷دل عقده چرخ تا گشود، افکندش
  5. شمارهٔ ۴۲۸آن کس که به معصیت فرو رفته سرش
  6. شمارهٔ ۴۲۹گردون که ندانی سبب خیر و شرش
  7. شمارهٔ ۴۳۰این یا رب گرمی که تو داری پاسش
  8. شمارهٔ ۴۳۱این خانه که سقف باشد از افلاکش
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.