پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۳۶۷

از وصل تو ام به دل سروشی نرسید

وز شهد لبت، لبم به نوشی نرسید

با این همه بیداد که دیدم از تو

آواز شکایتم به گوشی نرسید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۶۹بی رنج سفر، کس به مقامی نرسید
  2. شمارهٔ ۳۷۰پیوسته درین دایره پهناور
  3. شمارهٔ ۳۷۱آن را که بود درخور افسر چو گهر
  4. شمارهٔ ۳۷۲از حادثه گر چرخ شود زیر و زبر
  5. شمارهٔ ۳۷۳در کوی مجاز هرکه شد راهسپر
  6. شمارهٔ ۳۷۴از حادثه گر چرخ شود زیر و زبر
  7. شمارهٔ ۳۷۵از قدر هنر، بی‌هنران را چه خبر؟
  8. شمارهٔ ۳۷۶ای از تو نظر یافته ارباب نظر
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.