قدسی مشهدی
شمارهٔ ۳۶۲
روزی که به صد شبم سحر میآید
آن هم ز شب تیره، بتر میآید
شب رفت و نشد روشنی صبح پدید
خورشید مگر گرفته برمیآید
قدسی مشهدی
روزی که به صد شبم سحر میآید
آن هم ز شب تیره، بتر میآید
شب رفت و نشد روشنی صبح پدید
خورشید مگر گرفته برمیآید
دربارهی قدسی مشهدیحاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی میکرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.