قدسی مشهدی
شمارهٔ ۳۶۴
ای آن که هوس دکانی از بهر تو چید
بر حال دلت چه گریه، باید خندید
هر نقش که دیدی، به دلت صورت بست
یک چشم و هزار مردم چشم که دید؟
قدسی مشهدی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۳۶۶نتوان به خدا به زعم ادراک رسید
- شمارهٔ ۳۶۷از وصل تو ام به دل سروشی نرسید
- شمارهٔ ۳۶۸بی رنج خمار، کس به جامی نرسید
- شمارهٔ ۳۶۹بی رنج سفر، کس به مقامی نرسید
- شمارهٔ ۳۷۰پیوسته درین دایره پهناور
- شمارهٔ ۳۷۱آن را که بود درخور افسر چو گهر
- شمارهٔ ۳۷۲از حادثه گر چرخ شود زیر و زبر
- شمارهٔ ۳۷۳در کوی مجاز هرکه شد راهسپر
درباره‌ی قدسی مشهدی
حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.