پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۲۱۰

هر گوشه، خرابات تو مستی دارد

از خود شده رند می‌پرستی دارد

در سلسله عشق تو مجنون مانند

هر حلقه آن، مست الستی دارد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۱۲با جوهر ذات، هرکه یاری دارد
  2. شمارهٔ ۲۱۳گشت چمن از گل، که فراغی دارد
  3. شمارهٔ ۲۱۴عاقل به درش ز دل سراغی دارد
  4. شمارهٔ ۲۱۵هر ذره به مهرت دل گرمی دارد
  5. شمارهٔ ۲۱۶کو عشق که عُجب خودپرستی ببرد؟
  6. شمارهٔ ۲۱۷قدسی که غم عشق تو بنیادش برد
  7. شمارهٔ ۲۱۸هر چیز که از کون و مکان می‌گذرد
  8. شمارهٔ ۲۱۹بد کرد زبانم و بد بی حد کرد
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.