پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

مطالع و متفرقات

شمارهٔ ۷

همدرد زلیخا شده یعقوب وگرنه

کی این همه مهر است به فرزند، پدر را

چشم از مژه گو در کمرش پنجه مینداز

هرگز نکند شانه کسی موی کمر را

ادامه‌ی مطالع و متفرقات

  1. شمارهٔ ۹تا اشک تو بر عارض پرنور فرو ریخت
  2. شمارهٔ ۱۰باز دل پای‌بند دام کسی‌ست
  3. شمارهٔ ۱۱بی غم چه گویمت که دلم چون در آتش است
  4. شمارهٔ ۱۲حسرت کشیم و آه دمادم متاع ماست
  5. شمارهٔ ۱۳منم که خون جگر، لاله‌زار باغ من است
  6. شمارهٔ ۱۴در دلم مهر تو بهر دگری جا گذاشت
  7. شمارهٔ ۱۵از جوش دلم دیده پر از پاره خون است
  8. شمارهٔ ۱۶افروختی ز باده و رنگ بتان شکست
همه‌ی مطالع و متفرقات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.