پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

مطالع و متفرقات

شمارهٔ ۱۶

افروختی ز باده و رنگ بتان شکست

یک گل شکفت و رونق صد گلستان شکست

دادی چو دل ز دست، رهایی طمع مدار

عشق آن طلسم نیست که آن را توان شکست

ادامه‌ی مطالع و متفرقات

  1. شمارهٔ ۱۸به بزم، چهره ز می برفروختن دارد
  2. شمارهٔ ۱۹نه اشک است این که هر ساعت ز چشم من فرو ریزد
  3. شمارهٔ ۲۰دلم را صبحدم آواز نی دیوانه می‌سازد
  4. شمارهٔ ۲۱بی جمالت چشمم از خون خجلت جیحون دهد
  5. شمارهٔ ۲۲هرگه نسیم زلف تو سوی چمن رود
  6. شمارهٔ ۲۳چه بخت است این که داغ از سینه‌ام پهلو بگرداند
  7. شمارهٔ ۲۴اجزای من چو لاله گر از هم جدا شود
  8. شمارهٔ ۲۵پیش از اینش نظری با من درویش نبود
همه‌ی مطالع و متفرقات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.