پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

مطالع و متفرقات

شمارهٔ ۲۷

ز دل پیش از فراقت آه دردآلود برخیزد

به هرجا برفروزد آتش آنجا دود برخیزد

طبیبم بر سر بالین نمی‌آید وگر آید

چو گل کآید پس از سالی نشیند زود برخیزد

ز بس آفاق را پر کردم از آوازه شیون

ترنم ره نیابد کز لب داوود برخیزد

ادامه‌ی مطالع و متفرقات

  1. شمارهٔ ۲۹سنگ در کارست تا دیوانه پیدا می‌شود
  2. شمارهٔ ۳۰تا ز گشت گلشن آن آشوب دلها یاد کرد
  3. شمارهٔ ۳۱به من خدنگ ترا سر فرو نمی‌آید
  4. شمارهٔ ۳۲کسی کجا خبر از حال زار من دارد؟
  5. شمارهٔ ۳۳از چاک دلم خنده غم‌آلود برآید
  6. شمارهٔ ۳۴به گرد خویش، هجوم غزال می‌بینم
  7. شمارهٔ ۳۵مباش در پی مردم چو چشم عیب‌اندیش
  8. شمارهٔ ۳۶کجا تاب آورد در پیش اشک دیده‌فرسایم؟
همه‌ی مطالع و متفرقات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.