پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

مطالع و متفرقات

شمارهٔ ۳۳

از چاک دلم خنده غم‌آلود برآید

آری، که ز ماتم‌کده خشنود برآید؟

من صبح و تو خورشید چو خواهی که نمانم

نزدیکتر آ، تا نفسم زود برآید

نقش قدم ناقه بود کوکب مسعود

آن را که درین بادیه مقصود برآید

ادامه‌ی مطالع و متفرقات

  1. شمارهٔ ۳۵مباش در پی مردم چو چشم عیب‌اندیش
  2. شمارهٔ ۳۶کجا تاب آورد در پیش اشک دیده‌فرسایم؟
  3. شمارهٔ ۳۷چه حسرت‌ها خورند ارباب عشرت بر سراپایم
  4. شمارهٔ ۳۸بهتر آن است که بی نشو و نما خاک شویم
  5. شمارهٔ ۳۹غم رفت از دل من و از سینه داغ هم
  6. شمارهٔ ۴۰بر امید صبر، دور از بزم یار افتاده‌ام
  7. شمارهٔ ۴۱عشق کو تا ز ره کعبه ره دل گیرم
  8. شمارهٔ ۴۲جز دود محبت که بود نور چراغم
همه‌ی مطالع و متفرقات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.