پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

مطالع و متفرقات

شمارهٔ ۲۹

سنگ در کارست تا دیوانه پیدا می‌شود

هرکجا شمعی‌ست صد پروانه پیدا می‌شود

نیست تاب جلوه آن سروقد، قدسی مرا

می‌روم از هوش چون مستانه پیدا می‌شود

ادامه‌ی مطالع و متفرقات

  1. شمارهٔ ۳۱به من خدنگ ترا سر فرو نمی‌آید
  2. شمارهٔ ۳۲کسی کجا خبر از حال زار من دارد؟
  3. شمارهٔ ۳۳از چاک دلم خنده غم‌آلود برآید
  4. شمارهٔ ۳۴به گرد خویش، هجوم غزال می‌بینم
  5. شمارهٔ ۳۵مباش در پی مردم چو چشم عیب‌اندیش
  6. شمارهٔ ۳۶کجا تاب آورد در پیش اشک دیده‌فرسایم؟
  7. شمارهٔ ۳۷چه حسرت‌ها خورند ارباب عشرت بر سراپایم
  8. شمارهٔ ۳۸بهتر آن است که بی نشو و نما خاک شویم
همه‌ی مطالع و متفرقات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.