پرش به محتوای اصلی
غبار همدانی غبار همدانی

غزلیات

شمارهٔ ۷۰

تا نکند درد رخنه در دل انسان

راه نیابد در او محبت جانان

تا نزنی عقده بر سلاسل گیسو

جمع نبینی دل هزار پریشان

شرم کن آخر ز توبه های شکسته

چند نخواهی شدن ز توبه پشیمان

صبح منوّر چگونه چهره گشاید

تا نرسانی شب سیاه به پایان

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۲از کوی نیک نامی باید قدم کشیدن
  2. شمارهٔ ۷۳ساقی قدحی پر کن مطرب به دفی کف زن
  3. شمارهٔ ۷۴هان ای مُغَنّی صبح شد برخیز و چنگی ساز کن
  4. شمارهٔ ۷۵با خویشتن فتاد مگر باز کار من
  5. شمارهٔ ۷۶ای مزرع مهر تو دل من
  6. شمارهٔ ۷۷از تغافل ساقی سرمست بی پروای من
  7. شمارهٔ ۷۸ای عهد شکسته و جفا کرده
  8. شمارهٔ ۷۹خم می افلاک و جامش آفتاب و ارض عالم میکده
همه‌ی غزلیات ←

غبار همدانی درباره‌ی غبار همدانی

سیّد حسین رضوی معروف به غبار همدانی (زادهٔ ۱۲۷۰ یا ۱۲۶۵ قمری در همدان - درگذشتهٔ ۱۳۲۲ قمری) شاعر همدانی است. وی از دومان حاج سیّد صادق امام جمعهٔ همدان و از سادات کبابى آن دیار بود. وى در همدان قدم به عرصۀ هستى نهاد. علوم ادبى و عربى را در زادگاهش فراگرفت و با استعداد سرشار و هوش و ذکاوت فوق‌‏العادّه‌‏ای که داشت در تحص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.