پرش به محتوای اصلی
قطران تبریزی قطران تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۱۲۳

ای دل صنمی برده قرار من و تو

آشفته چو زلف اوست کار من و تو

بگداخته کوه از تف آه من و تو

گریان شده سنگ از دل زار من و تو

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۲۵گر بنده بُدَم کنون شدم یِکرَهْ شاه
  2. شمارهٔ ۱۲۶تا دست من از دامن تو شد کوتاه
  3. شمارهٔ ۱۲۷برداشت بت من از سر آن چتر سیاه
  4. شمارهٔ ۱۲۸ای طره تو ز مشگ و از عنبر به
  5. شمارهٔ ۱۲۹گر سوی هوا دلم همی جوید راه
  6. شمارهٔ ۱۳۰دوش آمد دست سوده و آسوده
  7. شمارهٔ ۱۳۱ای عالم علم جاودان از درگاه
  8. شمارهٔ ۱۳۲ای زهره جبین نیست چو رخسار تو ماه
همه‌ی رباعیات ←

قطران تبریزی درباره‌ی قطران تبریزی

شرف‌الزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، هم‌دوران با شدادیان و روادیان است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.