پرش به محتوای اصلی
قطران تبریزی قطران تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۱۲۷

برداشت بت من از سر آن چتر سیاه

زان پس که دل سپاه بس برد ز راه

عمدا بر صوفیان شد آن شمع سپاه

تا توبه صوفیان کند نیز تباه

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۲۹گر سوی هوا دلم همی جوید راه
  2. شمارهٔ ۱۳۰دوش آمد دست سوده و آسوده
  3. شمارهٔ ۱۳۱ای عالم علم جاودان از درگاه
  4. شمارهٔ ۱۳۲ای زهره جبین نیست چو رخسار تو ماه
  5. شمارهٔ ۱۳۳ناگه ز درم در آمد آن سرو سهی
  6. شمارهٔ ۱۳۴تا از بر من تو دوست دور افتادی
  7. شمارهٔ ۱۳۵گر برده دلم بر تو حاصل نبدی
  8. شمارهٔ ۱۳۶تا جامهٔ مدح تو بپوشید رهی
همه‌ی رباعیات ←

قطران تبریزی درباره‌ی قطران تبریزی

شرف‌الزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، هم‌دوران با شدادیان و روادیان است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.