پرش به محتوای اصلی
قطران تبریزی قطران تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۱۲۹

گر سوی هوا دلم همی جوید راه

پیوند مرا سوی زمین آمد ماه

بر سنبل و بر سمن بیفزاید جاه

کز سنبل و از سمن شود ماه تباه؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۱ای عالم علم جاودان از درگاه
  2. شمارهٔ ۱۳۲ای زهره جبین نیست چو رخسار تو ماه
  3. شمارهٔ ۱۳۳ناگه ز درم در آمد آن سرو سهی
  4. شمارهٔ ۱۳۴تا از بر من تو دوست دور افتادی
  5. شمارهٔ ۱۳۵گر برده دلم بر تو حاصل نبدی
  6. شمارهٔ ۱۳۶تا جامهٔ مدح تو بپوشید رهی
  7. شمارهٔ ۱۳۷اقبال و مراد و کامرانی داری
  8. شمارهٔ ۱۳۸هرگه که کنی مصاف لشکر شکنی
همه‌ی رباعیات ←

قطران تبریزی درباره‌ی قطران تبریزی

شرف‌الزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، هم‌دوران با شدادیان و روادیان است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.