پرش به محتوای اصلی
قطران تبریزی قطران تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۲

ای زهره جبین نیست چو رخسار تو ماه

نه تیره شبی به سان زلف تو سیاه

خط تو دمید و شد تبه، حُسنِ رُخَت

از سنبل تر بلی شود ماه تباه

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۴تا از بر من تو دوست دور افتادی
  2. شمارهٔ ۱۳۵گر برده دلم بر تو حاصل نبدی
  3. شمارهٔ ۱۳۶تا جامهٔ مدح تو بپوشید رهی
  4. شمارهٔ ۱۳۷اقبال و مراد و کامرانی داری
  5. شمارهٔ ۱۳۸هرگه که کنی مصاف لشکر شکنی
  6. شمارهٔ ۱۳۹چندین سخن تلخ شنودن تا کی
  7. شمارهٔ ۱۴۰زانگه که مرا بیافریده است خدای
  8. شمارهٔ ۱۴۱صد بوسه بدادمش بزیر کف پای
همه‌ی رباعیات ←

قطران تبریزی درباره‌ی قطران تبریزی

شرف‌الزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، هم‌دوران با شدادیان و روادیان است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.