پرش به محتوای اصلی
قطران تبریزی قطران تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۱۴۰

زانگه که مرا بیافریده است خدای

هر روز فزون بود مرا دانش و رای

گر بفکندم طعنه بدگوی ز پای

بتواند کند کوه را باد ز جای

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۲راز دل ازین و آن نهفتن تا کی
  2. شمارهٔ ۱۴۳ای ترک به گنجه از کجا افتادی
  3. شمارهٔ ۱۴۴افکنده و کنده است آن شمع سرای
  4. شمارهٔ ۱۴۵گر دل به وفای تو هبا داشتمی
  5. شمارهٔ ۱۴۶عناب لبا چو برگ عناب شدی
  6. شمارهٔ ۱۴۷هرچند تو در کنار من بیشتری
  7. شمارهٔ ۱۴۸بیجاده لب و یاسمن اندام منی
  8. شمارهٔ ۱۴۹ای آنکه خجستگی تو دادی به همای
همه‌ی رباعیات ←

قطران تبریزی درباره‌ی قطران تبریزی

شرف‌الزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، هم‌دوران با شدادیان و روادیان است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.