فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱۲۱ - فی المدیحه ایا درفش تو باز سپید و خصم تو بوم
- شمارهٔ ۱۲۲ - در مدح ابوالحسن علی لشگری تا جهان از گل خرم شده چون باغ ارم
- شمارهٔ ۱۲۳ - در مدح ابوالخلیل تا شد از گل بوستان سیمگون بیجاده فام
- شمارهٔ ۱۲۴ - در مدح ابوالمعمر خلاف بود همیشه میان تیغ و قلم
- شمارهٔ ۱۲۵ - در مدح ابوالیسر ربود جان و دل من بزلف غالیه فام
- شمارهٔ ۱۲۶ - در مدح شاه ابوالخلیل هرکه دائم با نگار خویشتن باشد به هم
- شمارهٔ ۱۲۷ - در مدح ابونصر مملان اگر باران نباشد در بهاران
- شمارهٔ ۱۲۸ - در مدح امیر ابوالفتح اگر نجست زمانه بلای خلق جهان
- شمارهٔ ۱۲۹ - در مدح شرف الدین ملک جستان اگر بخواهد جانم بجای دل جانان
- شمارهٔ ۱۳۰ - بهاریه و خطاب به ابر الا ای پرده تاری به پیش چشمه روشن
- شمارهٔ ۱۳۱ - در تهنیت عروسی ابوالحسن لشکری الا ای ماه مشکین‌مو به پیش آر آن می مشکین
- شمارهٔ ۱۳۲ - در مدح ابوالمعمر آنچه هست اندر دل من نیست کسرا در دل آن
- شمارهٔ ۱۳۳ - در زلزله تبریز و مدح ابونصر مملان و پسرش آن غیرت یزدان نگر و قدرت یزدان
- شمارهٔ ۱۳۴ - فی المدیحه آن کجا کاوس کرد او نیت جادوستان
- شمارهٔ ۱۳۵ - در مدح بختیار بن سلمان ای ببالا بلای آزادان
- شمارهٔ ۱۳۶ - در مدح ابونصر مملان ای جان من از آرزوی زلف تو پیچان
- شمارهٔ ۱۳۷ - در مدح امیر عضدالدین ای جان من خریده بدیدار خویشتن
- شمارهٔ ۱۳۸ - در مدح ابوالحسن علی لشگری ای سهی سرو روان از تو بهشت آئین چمن
- شمارهٔ ۱۳۹ - فی المدیحه ایکام دل دوست و بلای دل دشمن
- شمارهٔ ۱۴۰ - در شکایت از معشوق ای مرا دیدار تو جان و جهان
- شمارهٔ ۱۴۱ - در تعریف برکه و مدح امیر جعفر این برکه مبارک این بزمگاه میمون
- شمارهٔ ۱۴۲ - در مدح ابوالمعمر باد نوروزی همی بر گل بدرد پیرهن
- شمارهٔ ۱۴۳ - در مدح شرف الدین بتی بمهر چو لیلی بچهر چون شیرین
- شمارهٔ ۱۴۴ - در مدح ابونصر جستان بت پیمان شکن دائم شکسته زلف چون پیمان
- شمارهٔ ۱۴۵ - در مدح ابومنصور وهسودان بتی چون رامش اندر می مهی چون دانش اندر جان
- شمارهٔ ۱۴۶ - در مدح شاه ابوالحسن و شاه ابومنصور بتی که سجده برد پیش او مه گردون
- شمارهٔ ۱۴۷ - در مدح امیر وهسودان بتی که لاله چند از رخانش لاله ستان
- شمارهٔ ۱۴۸ - در مدح امیر شمس الدین و ابوالمعالی به زلف غالیه‌رنگی به روی آینه‌گون
- شمارهٔ ۱۴۹ - در مدح ابومنصور بقد سرو رسائی بزلف غالیه گون
- شمارهٔ ۱۵۰ - در مدح ابوالخلیل جعفر بهشت عدن شد گیتی ز فر ماه فروردین
- شمارهٔ ۱۵۱ - در مدح امیر ابوالحسن و امیر ابوالفضل بهشت وار شد از نو بهار و بخت جوان
- شمارهٔ ۱۵۲ - فی المدیحه تا باد گذر کرد بگلزار و ببستان
- شمارهٔ ۱۵۳ - در مدح ابونصر مملان تا بپوشید بلؤلؤی ثمین باغ سمن
- شمارهٔ ۱۵۴ - در مدح ابوالخلیل جعفر تا باد ماه آبان بگذشت در چمن
- شمارهٔ ۱۵۵ - در مدح امیر ابونصر و تهنیت عید فطر چه دید تشرین گوئی ز نرگس و نسرین
- شمارهٔ ۱۵۶ - در مدح امیر ابوالفضل چه روز است آنکه هست او را شب تاریک پیرامون
- شمارهٔ ۱۵۷ - فی المدیحه چه سرو است این میان بزم نازان
- شمارهٔ ۱۵۸ - در مدح امیر جستان حور حریر سینه کام روان حوران
- شمارهٔ ۱۵۹ - فی المدیحه خداوندا ترا زیبد خداوندی جهان کردن
- شمارهٔ ۱۶۰ - در مدح ابومنصور جستان دل ببرد از من پری روئی گرامی تر ز جان
- شمارهٔ ۱۶۱ - در مدح ابونصر مملان دمید لاله سیراب در بنفشه ستان
- شمارهٔ ۱۶۲ - در مدح ابوالهیجا منوچهر بن وهسودان ز ابرو باد آزاری بشد آراسته بستان
- شمارهٔ ۱۶۳ - در مدح میر ابونصر مملان شد برگ رزان زرد ز آذر مه و آبان
- شمارهٔ ۱۶۴ - در مدح ابی الهیجا شگفتهای جهانرا پدید نیست کران
- شمارهٔ ۱۶۵ - در مدح ابوالحسن علی لشگری غالیه دارد کشیده بر شکفته ارغوان
- شمارهٔ ۱۶۶ - در مدح ابومنصور وهسودان گر نگار من دو زلف خویش بسپارد بمن
- شمارهٔ ۱۶۷ - در مدح ابومنصور وهسودان کسی کش دل برد دلبر کسی کش جان برد جانان
- شمارهٔ ۱۶۸ - در مدح شاه ابوالحسن علی لشگری گشت گیتی چون بهشت از فر ماه فرودین
- شمارهٔ ۱۶۹ - در مدح امیر ابوالقاسم عبدالله بن وهسودان گل چو بشکفت زمین گشت پر از آب روان
- شمارهٔ ۱۷۰ - در مدح ابومنصور وهسودان که بست از مشک چندین بند گرد آن گل خندان
- شمارهٔ ۱۷۱ - در مدح عمیدالملک ابونصر لب است آن یا گل حمرا رخست آن یا مه تابان
- شمارهٔ ۱۷۲ - در مدح شرف الدین و شمس الدین مجلس است این مگر بهشت برین
- شمارهٔ ۱۷۳ - در مدح ابونصر مملان بن وهسودان من آن کشیدم و آن دیدم از غم هجران
- شمارهٔ ۱۷۴ - در مدح ابونصر مملان منم غلام خداوند زلف غالیه گون
- شمارهٔ ۱۷۵ - در مدح امیر ابوالفتح مه نیسان شبیخون کرد گوئی بر مه کانون
- شمارهٔ ۱۷۶ - در مدح شاه ابوالخلیل جعفر مهر جانان چون روان اندر تن من شد روان
- شمارهٔ ۱۷۷ - در مدح شرف الدین و شمس الدین نشاط دل کن و از لعل یار پروردین
- شمارهٔ ۱۷۸ - فی المدیحه هر آنچه هست نهان از منجمان جهان
- شمارهٔ ۱۷۹ - در مدح شاه ابومنصور مملان هرکه را دلبند باشد مهرجوی و مهربان
- شمارهٔ ۱۸۰ - در مدح شاه جستان و امیر شمس الدین هلا شادی کن و می خور که بستان شد بهشت آئین
متن اشعار به نقل از گنجور.