پرش به محتوای اصلی
غالب دهلوی غالب دهلوی

غزلیات

شمارهٔ ۹۱

در گرد ناله وادی دل رزمگاه کیست؟

خونی که می دود به شرایین، سپاه کیست؟

حسن تو در حجاب ز شرم گناه کیست؟

جا بر کرشمه تنگ ز جوش نگاه کیست؟

مست ست و رخ گشاده به گلزار می رود

خون در دل بهار ز تأثیر آه کیست؟

ما با تو آشنا و تو بیگانه ای ز ما

آخر تو و خدا، که جهانی گواه کیست؟

مو برنتابد این همه پیچ و خم و شکن

زلف تو روزنامه بخت سیاه کیست؟

زین سان که سر به سر گل و ریحان و سنبل ست

طرف چمن نمونه طرف کلاه کیست؟

رشک آیدم به روشنی دیده های خلق

دانسته ام که از اثر گرد راه کیست

با من به خواب ناز و من از رشک بدگمان

تا عرصه خیال عدو جلوه گاه کیست؟

بیخود به وقت ذبح تپیدن گناه من

دانسته دشنه تیز نکردن گناه کیست؟

غالب حساب زندگی از سر گرفته است

جانا به من بگو که غمت عمرکاه کیست؟

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۳نه هرزه همچو نی از مغزم استخوان خالی ست
  2. شمارهٔ ۹۴گلشن به فضای چمن سینه ما نیست
  3. شمارهٔ ۹۵بلبل دلت به ناله خونین به بند نیست
  4. شمارهٔ ۹۶منع ما از باده عرض احتسابی بیش نیست
  5. شمارهٔ ۹۷دل بردن ازین شیوه عیانست و عیان نیست
  6. شمارهٔ ۹۸چه فتنه ها که در اندازه گمان تو نیست
  7. شمارهٔ ۹۹یاد از عدو نیارم وین هم ز دوربینی ست
  8. شمارهٔ ۱۰۰خواست کز ما رنجد و تقریب رنجیدن نداشت
همه‌ی غزلیات ←

غالب دهلوی درباره‌ی غالب دهلوی

میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.