پرش به محتوای اصلی
غالب دهلوی غالب دهلوی

غزلیات

شمارهٔ ۸۷

با من که عاشقم سخن از ننگ و نام چیست؟

در امر خاص حجت دستور عام چیست؟

مستم ز خون دل که دو چشمم از آن پرست

گویی مخور شراب و نبینی به جام چیست؟

با دوست هر که باده به خلوت خورد مدام

داند که حور و کوثر و دارالسلام چیست؟

دلخسته غمیم و بود می دوای ما

با خستگان حدیث حلال و حرام چیست؟

در روز تیره از شب تارم نماند بیم

چون صبح نیست خود چه شناسم که شام چیست؟

با خیل مور می رسی از ره خوش ست فال

قاصد بگو کز آن لب نوشین پیام چیست؟

گفتی قفس خوش ست توان بال و پر گشود

باری علاج خستگی بند دام چیست؟

از کاسه کرام نصیبست خاک را

تا از فلک نصیبه کأس کرام چیست؟

نیکی ز تست از تو نخواهیم مزد کار

ور خود بدیم کار توایم انتقام چیست؟

غالب اگر نه خرقه و مصحف به هم فروخت

پرسد چرا که نرخ می لعل‌فام چیست؟

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۹لعل تو خسته اثر التماس کیست؟
  2. شمارهٔ ۹۰ببین که در گل و مل جلوه گر برای تو کیست؟
  3. شمارهٔ ۹۱در گرد ناله وادی دل رزمگاه کیست؟
  4. شمارهٔ ۹۲در تابم از خیال که دل جلوه گاه کیست؟
  5. شمارهٔ ۹۳نه هرزه همچو نی از مغزم استخوان خالی ست
  6. شمارهٔ ۹۴گلشن به فضای چمن سینه ما نیست
  7. شمارهٔ ۹۵بلبل دلت به ناله خونین به بند نیست
  8. شمارهٔ ۹۶منع ما از باده عرض احتسابی بیش نیست
همه‌ی غزلیات ←

غالب دهلوی درباره‌ی غالب دهلوی

میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.