فضولی
شمارهٔ ۱۷
ای دل اگرت هوای این درگاه است
بگذر ز وجود خود که سد راه است
نفی خود و اثبات خدا باید کرد
این معنی لا اله الاالله است
فضولی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۹آن شوخ که دل خراب نظاره اوست
- شمارهٔ ۲۰مشتاق وصال تو کسی نیست که نیست
- شمارهٔ ۲۱آسوده کربلا بهر فعل که هست
- شمارهٔ ۲۲ای مشک اسیر گیسوی خم بخمت
- شمارهٔ ۲۳ای نخل ریاض کامرانی قلمت
- شمارهٔ ۲۴عمرم بطلب کاری صانع بگذشت
- شمارهٔ ۲۵گر یار جفاکار و گر عربده جوست
- شمارهٔ ۲۶هر دلبر پر جفا که در عالم هست
درباره‌ی فضولی
ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبان‌های ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارس...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.