پرش به محتوای اصلی
فضولی فضولی

رباعیات

شمارهٔ ۲۳

ای نخل ریاض کامرانی قلمت

خضر ره روشنی سواد رقمت

امید که دیده رمد دیده ما

روشن شود از سرمه خاک قدمت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۵گر یار جفاکار و گر عربده جوست
  2. شمارهٔ ۲۶هر دلبر پر جفا که در عالم هست
  3. شمارهٔ ۲۷تا سلسله عاشقی ما برپاست
  4. شمارهٔ ۲۸انجام وجود اهل عالم عدم است
  5. شمارهٔ ۲۹کار دلم از عشق تو انجام نیافت
  6. شمارهٔ ۳۰دنیا نه مقام ذوق و عیش و طرب است
  7. شمارهٔ ۳۱آن ماه که نور چشم اهل نظر است
  8. شمارهٔ ۳۲ای ملک تو فارغ از شریک و وارث
همه‌ی رباعیات ←

فضولی درباره‌ی فضولی

ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبان‌های ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.