پرش به محتوای اصلی
فضولی فضولی

رباعیات

شمارهٔ ۲۵

گر یار جفاکار و گر عربده جوست

خوش باش که هر چه آید از یار نکوست

گر درد دلی رسد بعاشق از دوست

سهل است چو درمان دل آخر هم از اوست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۷تا سلسله عاشقی ما برپاست
  2. شمارهٔ ۲۸انجام وجود اهل عالم عدم است
  3. شمارهٔ ۲۹کار دلم از عشق تو انجام نیافت
  4. شمارهٔ ۳۰دنیا نه مقام ذوق و عیش و طرب است
  5. شمارهٔ ۳۱آن ماه که نور چشم اهل نظر است
  6. شمارهٔ ۳۲ای ملک تو فارغ از شریک و وارث
  7. شمارهٔ ۳۳ای امر تو عقد بند پیوند مزاج
  8. شمارهٔ ۳۴هستی بوجود تو دلیلیست صریح
همه‌ی رباعیات ←

فضولی درباره‌ی فضولی

ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبان‌های ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.