پرش به محتوای اصلی
فضولی فضولی

رباعیات

شمارهٔ ۱۹

آن شوخ که دل خراب نظاره اوست

چشمم حیران ماه رخساره اوست

با مه مکنید نسبت ماه رخش

مه نیز ز عاشقان آواره اوست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۱آسوده کربلا بهر فعل که هست
  2. شمارهٔ ۲۲ای مشک اسیر گیسوی خم بخمت
  3. شمارهٔ ۲۳ای نخل ریاض کامرانی قلمت
  4. شمارهٔ ۲۴عمرم بطلب کاری صانع بگذشت
  5. شمارهٔ ۲۵گر یار جفاکار و گر عربده جوست
  6. شمارهٔ ۲۶هر دلبر پر جفا که در عالم هست
  7. شمارهٔ ۲۷تا سلسله عاشقی ما برپاست
  8. شمارهٔ ۲۸انجام وجود اهل عالم عدم است
همه‌ی رباعیات ←

فضولی درباره‌ی فضولی

ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبان‌های ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.