پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۷

تدبیر ماست در گرو عقل پیر ما

معلوم تا کجا برسد زور تیر ما

برهان ز معرفت نگشاید در صواب

نقش خطا زند همه کلک دبیر ما

در ملک دل تغلّب دیوان ز حد گذشت

بد می‌کند کفایت ما را وزیر ما

تا دست دل به دامن زلف بتان زدیم

باشد به روز حشر همین دستگیر ما

فیّاض غم مخور که دمادم رسد به گوش

بانگ بشارت از لب لعل بشیر ما

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹جز داغ سینه گل نکند در بهار ما
  2. شمارهٔ ۱۰کرد جا داغ جنون باز ز نو بر سر ما
  3. شمارهٔ ۱۱ای غایب از نظر که تویی مست ناز ما
  4. شمارهٔ ۱۲ناید به دراز سینه ز تنگی نفس ما
  5. شمارهٔ ۱۳بیجا نبود سعی فلک در هلاک ما
  6. شمارهٔ ۱۴پُر است یاد تو در کنج دیده و دل ما
  7. شمارهٔ ۱۵آیینة هر لاله عذارست دل ما
  8. شمارهٔ ۱۶گر مستی‌یی ز لعل بتان می‌کنیم ما
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.