فایز
شمارهٔ ۷۷
بتا عشقت به جانم آتش افروخت
که تا صبح قیامت بایدم سوخت
گر از آبم برون آری بمیرم
وفاداری ز ماهی باید آموخت
فایز
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۷۹رخ تو دلبرا مانند ماهست
- شمارهٔ ۸۰ندارم راحتی جز زجر و زحمت
- شمارهٔ ۸۱اگر دوران دهد بر بادم ای دوست
- شمارهٔ ۸۲عرق بر چهره ات گل یا گلابست
- شمارهٔ ۸۳اگر در عهد، ابروت منکر ماست
- شمارهٔ ۸۴نه هر ویروانه دل ماوای عشقست
- شمارهٔ ۸۵به قربان خم زلف سیاهت
- شمارهٔ ۸۶به گل سنبل فروهشته که گیسوست
درباره‌ی فایز
زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.