پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۸۶

به گل سنبل فروهشته که گیسوست

کشیده تیغ چشمانش که ابروست

مترجم کرده ابرو یار فایز

که بسم الله اینک مصحف روست

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۸۸در این عالم غمم از حد فزونست
  2. شمارهٔ ۸۹من از چشم تو می ترسم که مست است
  3. شمارهٔ ۹۰دلم در گوشه چشمش مکین است
  4. شمارهٔ ۹۱بتا مثل تو اندر شهر چین نیست
  5. شمارهٔ ۹۲به دوشش گیسوان خوش دلپسند است
  6. شمارهٔ ۹۳نه هر رخشنده کوکب آفتابست
  7. شمارهٔ ۹۴نه هر آهوی دشت آهوی چین است
  8. شمارهٔ ۹۵بت زورق نشینم در امان باد
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.