پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۸۱

اگر دوران دهد بر بادم ای دوست

وگر هجران کند بنیادم ای دوست

مکن باور که فایز چشم و زلفش

رود از خاطر و از یادم ای دوست

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۸۳اگر در عهد، ابروت منکر ماست
  2. شمارهٔ ۸۴نه هر ویروانه دل ماوای عشقست
  3. شمارهٔ ۸۵به قربان خم زلف سیاهت
  4. شمارهٔ ۸۶به گل سنبل فروهشته که گیسوست
  5. شمارهٔ ۸۷چه مقصود است از این جانا بگو راست
  6. شمارهٔ ۸۸در این عالم غمم از حد فزونست
  7. شمارهٔ ۸۹من از چشم تو می ترسم که مست است
  8. شمارهٔ ۹۰دلم در گوشه چشمش مکین است
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.