پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۳۶۴

بتا عشقت مرا واله نموده

دلم را داغ چون لاله نموده

زهجران سینه بیچاره فایز

بر آتش همچو جواله نموده

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۳۶۶که گفتت زلف بر رخ جابه جا نه
  2. شمارهٔ ۳۶۷کسی که آن پری رخسار دیده
  3. شمارهٔ ۳۶۸به عارض طره سنبل فکنده
  4. شمارهٔ ۳۶۹غمت در دل چنان ماوا گرفته
  5. شمارهٔ ۳۷۰به زلفت مرغ دل ماوا گرفته
  6. شمارهٔ ۳۷۱سر و روی تو تا غبغب رسیده
  7. شمارهٔ ۳۷۲غم و غصه تن و جانم گرفته
  8. شمارهٔ ۳۷۳پری رویان به ما کردند نظاره
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.