پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۳۶۳

به هر محفل که آن دلبر نشسته

تو گویی حور با زیور نشسته

میان جمع خوبان یار فایز

چو مه در مجمع اختر نشسته

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۳۶۵مکحل چشم شورانگیز کرده
  2. شمارهٔ ۳۶۶که گفتت زلف بر رخ جابه جا نه
  3. شمارهٔ ۳۶۷کسی که آن پری رخسار دیده
  4. شمارهٔ ۳۶۸به عارض طره سنبل فکنده
  5. شمارهٔ ۳۶۹غمت در دل چنان ماوا گرفته
  6. شمارهٔ ۳۷۰به زلفت مرغ دل ماوا گرفته
  7. شمارهٔ ۳۷۱سر و روی تو تا غبغب رسیده
  8. شمارهٔ ۳۷۲غم و غصه تن و جانم گرفته
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.