پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۳۷۲

غم و غصه تن و جانم گرفته

فراق یار دامانم گرفته

به کشتی اجل فایز سوار است

میان آب توفانم گرفته

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۳۷۴نسیم! آهسته آهسته سحرگاه
  2. شمارهٔ ۳۷۵نمی بینم ز مردم آشنایی
  3. شمارهٔ ۳۷۶بتا در گوش، گوش آویز داری
  4. شمارهٔ ۳۷۷ندانم ای غزالم از چه دشتی؟
  5. شمارهٔ ۳۷۸به قامت مظهر سرو رسایی
  6. شمارهٔ ۳۷۹خروس امشب بداده هرزه خوانی
  7. شمارهٔ ۳۸۰تو آتش رخ دلم پروانه کردی
  8. شمارهٔ ۳۸۱بیا جانا که مردم از جدایی
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.