پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۳۵۷

خوش الحان مرغکی وقت سحرگاه

مرا بیدار کرد از صوت دلخواه

زدی هی بال خواندی شعر فایز

که برتو باد رحمت بارک الله

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۳۵۹دلم از بس که دنبال تو گشته
  2. شمارهٔ ۳۶۰به مژگان خاک روبم زین گذرگاه
  3. شمارهٔ ۳۶۱مرو دنبال آهوی رمیده
  4. شمارهٔ ۳۶۲بر ابر ماه تابانم نشسته
  5. شمارهٔ ۳۶۳به هر محفل که آن دلبر نشسته
  6. شمارهٔ ۳۶۴بتا عشقت مرا واله نموده
  7. شمارهٔ ۳۶۵مکحل چشم شورانگیز کرده
  8. شمارهٔ ۳۶۶که گفتت زلف بر رخ جابه جا نه
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.