فایز
شمارهٔ ۳۰۵
فغان کز کوی جانان دور ماندم
ز فیض صحبتش مهجور ماندم
شکسته پا تن بیمار فایز
طبیبم دور و من رنجور ماندم
فایز
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۳۰۷بتا کی دست در پستانت آرم
- شمارهٔ ۳۰۸اگر جانان به هنگام تکلم
- شمارهٔ ۳۰۹گهی که سرنهادم تا بخوابم
- شمارهٔ ۳۱۰نه من امروز پابند تو هستم
- شمارهٔ ۳۱۱به هنگام تبسم های جانان
- شمارهٔ ۳۱۲رخ و زلف و لب و دندان جانان
- شمارهٔ ۳۱۳اگر هنگام مردن دلبر من
- شمارهٔ ۳۱۴خم ابروست یا شمشیر بهمن
درباره‌ی فایز
زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.