فایز
شمارهٔ ۳۱۱
به هنگام تبسم های جانان
شکر ریزد ز مروارید و مرجان
از آن ترسم که گوید یار فایز
که من هم معجزی داریم نمایان
فایز
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۳۱۳اگر هنگام مردن دلبر من
- شمارهٔ ۳۱۴خم ابروست یا شمشیر بهمن
- شمارهٔ ۳۱۵ز گشت و پیچ این شلوار رنگین
- شمارهٔ ۳۱۶خوش از جور و جفای مه جبینان
- شمارهٔ ۳۱۷از این ره می روی رویت به من کن
- شمارهٔ ۳۱۸لا نتوان به زلفش آرمیدن
- شمارهٔ ۳۱۹خیالت آوَرَد بر من شبیخون
- شمارهٔ ۳۲۰دلم از هجر تو شد دجله خون
درباره‌ی فایز
زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.