پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۳۱۳

اگر هنگام مردن دلبر من

نهد از مهر بر زانو سر من

بگیرد یار فایز را در آغوش

بسا آسان رود جان از تن من

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۳۱۵ز گشت و پیچ این شلوار رنگین
  2. شمارهٔ ۳۱۶خوش از جور و جفای مه جبینان
  3. شمارهٔ ۳۱۷از این ره می روی رویت به من کن
  4. شمارهٔ ۳۱۸لا نتوان به زلفش آرمیدن
  5. شمارهٔ ۳۱۹خیالت آوَرَد بر من شبیخون
  6. شمارهٔ ۳۲۰دلم از هجر تو شد دجله خون
  7. شمارهٔ ۳۲۱سر راهم دو تا شد وای بر من
  8. شمارهٔ ۳۲۲شده خاموش شمع محفل من
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.