پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۲۵۸

شدم غافل اسیر چشم مستش

به نادانی بدادم دل به دستش

به دست طفل فایز شیشه دل

چرا دادی که تا دادی شکستش؟

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۲۶۰در آمد یار از رخ نور ساطع
  2. شمارهٔ ۲۶۱زهجرت سینه و دامن کنم چاک
  3. شمارهٔ ۲۶۲زره پوشیده ای با من کنی جنگ
  4. شمارهٔ ۲۶۳زاسب افتادم و شد کار مشکل
  5. شمارهٔ ۲۶۴تو که ملای قرآن خوانی ای دل
  6. شمارهٔ ۲۶۵مرا تن زورق است و ناخدا دل
  7. شمارهٔ ۲۶۶زما آن چشم و ابرو می برد دل
  8. شمارهٔ ۲۶۷خوشا روزی تو گل بودی، مو بلبل
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.