فایز
شمارهٔ ۲۶۵
مرا تن زورق است و ناخدا دل
در این زورق بود فرمانروا دل
برد فایز به ساحل یا شود غرق
ندانم می برد ما را کجا دل
فایز
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۲۶۷خوشا روزی تو گل بودی، مو بلبل
- شمارهٔ ۲۶۸غراب عشق اندر بندر دل
- شمارهٔ ۲۶۹سحرها در چمن با خواهش گل
- شمارهٔ ۲۷۰عبث دادم به یار بی وفا دل
- شمارهٔ ۲۷۱قدت گل، قامتت گل، کفش پا گل
- شمارهٔ ۲۷۲اگر کاغذ نباشد پرده دل
- شمارهٔ ۲۷۳به جز فکر وصال دلبر ای دل!
- شمارهٔ ۲۷۴سحر با باغبانی گفت بلبل
درباره‌ی فایز
زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.