پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۲۶۳

زاسب افتادم و شد کار مشکل

سراپا معجری شد در مقابل

بزیر معجرش آهسته می گفت

« که فایز رفت و داغش ماند بر دل»

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۲۶۵مرا تن زورق است و ناخدا دل
  2. شمارهٔ ۲۶۶زما آن چشم و ابرو می برد دل
  3. شمارهٔ ۲۶۷خوشا روزی تو گل بودی، مو بلبل
  4. شمارهٔ ۲۶۸غراب عشق اندر بندر دل
  5. شمارهٔ ۲۶۹سحرها در چمن با خواهش گل
  6. شمارهٔ ۲۷۰عبث دادم به یار بی وفا دل
  7. شمارهٔ ۲۷۱قدت گل، قامتت گل، کفش پا گل
  8. شمارهٔ ۲۷۲اگر کاغذ نباشد پرده دل
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.