پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۱۸۶

دوش با دل به کنج پنهانی

شکوه می‌کردم از پریشانی

گفت بگذر از این خیال که نیست

ثمر عشق جز پشیمانی

گفتم آری ولی در این وادی

توسن آرزو همی‌رانی

تو میا از پیش که من رفتم

می‌کنم در رهش سرافشانی

دل چو بشنید این سخن از من

گفت رو رو که بادت ارزانی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۸۸تو مگو گناه‌کاری بکشم به هر چه خواهی
  2. شمارهٔ ۱۸۹فدای روی چو ماهت بتان فرخاری
  3. شمارهٔ ۱۹۰شوخی که مرده به زبان آورد تویی
  4. شمارهٔ ۱۹۱داده‌ام باز دل خویش به چشم مستی
  5. شمارهٔ ۱۹۲بریز ای شوخ خونم را به راهی
  6. شمارهٔ ۱۹۳مرا یاری‌ست یاران زورمندی
  7. شمارهٔ ۱۹۴جان می‌رودم هر روز دیگر به تماشایی
  8. شمارهٔ ۱۹۵ای مه نامهربان نامهربانی تا به کی
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.