پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۱۹۰

شوخی که مرده به زبان آورد تویی

مستی که شور در دو جهان آورد تویی

خوبان گلند جمله و لیکن در آن میان

آن گل که بلبلان به فغان آورد تویی

ترکی که ؟ به خون‌ریزیم مدام

پیوسته از جفا به کمان اورد تویی

بیمار عشقم و به طبیبم چه احتیاج

آن کاو به هر دو روان آورد تویی

خاقان اگر به مدح نکویان سخن کند

آن کس که نام او به زبان آورد تویی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۹۲بریز ای شوخ خونم را به راهی
  2. شمارهٔ ۱۹۳مرا یاری‌ست یاران زورمندی
  3. شمارهٔ ۱۹۴جان می‌رودم هر روز دیگر به تماشایی
  4. شمارهٔ ۱۹۵ای مه نامهربان نامهربانی تا به کی
  5. شمارهٔ ۱۹۶آرام دل و جانی ای دلبر کرمانی
  6. شمارهٔ ۱۹۷منم کشته نرگس نیم نازی
  7. شمارهٔ ۱۹۸ساقی بیار باده ز جام تهمتنی
  8. شمارهٔ ۱۹۹چون شوی از غمزه به غارتگری
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.