پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۱۹۳

مرا یاری‌ست یاران زورمندی

بود زلفش کمند صیدبندی

به درد عشق تو چون دل نهادم

ندارم چاره‌ای جز دردمندی

منم آن کس که باشد تلخ‌کامش

ز نوشین لعل شوخ نوش‌خندی

سرم خاک ره چابک‌سواری

که دارد زیر ران رعنا‌سمندی

از آن رو طالع خاقان بلند است

که دارد دلبر بالابلندی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۹۵ای مه نامهربان نامهربانی تا به کی
  2. شمارهٔ ۱۹۶آرام دل و جانی ای دلبر کرمانی
  3. شمارهٔ ۱۹۷منم کشته نرگس نیم نازی
  4. شمارهٔ ۱۹۸ساقی بیار باده ز جام تهمتنی
  5. شمارهٔ ۱۹۹چون شوی از غمزه به غارتگری
  6. شمارهٔ ۲۰۰چه شود جانب حسرت نگری
  7. شمارهٔ ۲۰۱بر جانب ما نظر نداری
  8. شمارهٔ ۲۰۲بکن هر چه ای بی‌وفا می‌کنی
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.