پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۱۸۹

فدای روی چو ماهت بتان فرخاری

اسیر چشم سیاه تو ترک تاتاری

ندیده کس چو رخت آفتاب را تابان

ندیده مثل تو مه چشم چرخ زنگاری

هزار مرتبه میرم ز درد و زنده شوم

شب فراق تو در کنج غم به صد خواری

شنیده‌ام که عیادت کنی به بیماران

همی‌کنم ز شعف آرزوی بیماری

هزار عاشق دلخست‌ات چو خاقان هست

یکی چو او نبود در ره وفاداری

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۹۱داده‌ام باز دل خویش به چشم مستی
  2. شمارهٔ ۱۹۲بریز ای شوخ خونم را به راهی
  3. شمارهٔ ۱۹۳مرا یاری‌ست یاران زورمندی
  4. شمارهٔ ۱۹۴جان می‌رودم هر روز دیگر به تماشایی
  5. شمارهٔ ۱۹۵ای مه نامهربان نامهربانی تا به کی
  6. شمارهٔ ۱۹۶آرام دل و جانی ای دلبر کرمانی
  7. شمارهٔ ۱۹۷منم کشته نرگس نیم نازی
  8. شمارهٔ ۱۹۸ساقی بیار باده ز جام تهمتنی
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.