پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۱۷۰

ای سر من خاک کف پای تو

آب خضر لعل شکرخای تو

جان جهان مطلب من از خدا

در دو جهان چیست تمنای تو

کی به وصال تو تواند رسید

جان ندهد هر که به سودای تو

کس نشود زنده به نام مکو

تا نشود کشته و رسوای تو

ترک منی جان و دل و عقل و هوش

این همه دادیم به یغمای تو

قتل مرا کرده رقم از ازل

بر رخ تو خط چلیپای تو

از سر کویت به جنان کی روم

طرفه بهشتی‌ست تماشای تو

پا ز تکاپوی رهت مانده است

ای سر من مرحله‌پیمای تو

پنجه فولادی خاقان بتافت

ساعد سیمین توانای تو

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۷۲جان را ببین به کوی تو راهبر شده
  2. شمارهٔ ۱۷۳هر کسی دارد کسی الا من دلباخته
  3. شمارهٔ ۱۷۴گر جان بباید دادن در آن راه
  4. شمارهٔ ۱۷۵یارم سر زلف وا نکرده
  5. شمارهٔ ۱۷۶هرگز دلم زآن دلربا دیدی شود خوشنود نه
  6. شمارهٔ ۱۷۷باده لعل تو را باده‌پرستان تشنه
  7. شمارهٔ ۱۷۸تا عهد دوستی تو به اغیار بسته‌ای
  8. شمارهٔ ۱۷۹جانم خدنگ شست بتان را نشان شده
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.