پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۱۷۲

جان را ببین به کوی تو راهبر شده

کوری دگر عصاکش کوری دگر شده

از بس که با رقیب تو را بینم ای صنم

در دیده هر مژه ز تو صد نیشتر شده

هر کس که صبح کرد شبی در فراق تو

پیشش حدیث روز جزا مختصر شده

دارالشفای عشق تو دادم به دل سراغ

گفتم که به شود ز تو دردم بتر شده

از چشم روزگار خدایا نگاه دار

خاقان به پیش یار عجب معتبر شده

افکند صد خدنگ و خطا شد یکی از آن

زآن تیرها عجب که همان کارگر شده

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۷۴گر جان بباید دادن در آن راه
  2. شمارهٔ ۱۷۵یارم سر زلف وا نکرده
  3. شمارهٔ ۱۷۶هرگز دلم زآن دلربا دیدی شود خوشنود نه
  4. شمارهٔ ۱۷۷باده لعل تو را باده‌پرستان تشنه
  5. شمارهٔ ۱۷۸تا عهد دوستی تو به اغیار بسته‌ای
  6. شمارهٔ ۱۷۹جانم خدنگ شست بتان را نشان شده
  7. شمارهٔ ۱۸۰ای گل چه دل بهر خس و هر خار بسته‌ای
  8. شمارهٔ ۱۸۱در حلقه زلف تو دل آرام گرفته
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.