پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۱۲۳

دل نشد بابت هرجایی خویش

تن ندادیم به رسوایی خویش

سرو بنشست به پیش قد او

منفعل خاست ز رعنایی خویش

عارش آمد که نگاهی بکند

سخت نازید به زیبایی خویش

رحم کن بر من و بی‌داد مکن

ناتوانم به توانایی خویش

خاک‌روبی درت را خاقان

صلح کرده است به دارایی خویش

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۲۵گرفتم تا خیالت را در آغوش
  2. شمارهٔ ۱۲۶غم عالم نهادم بر دل تنگ
  3. شمارهٔ ۱۲۷اندر آن خرم چمن کس را چرا گیرد ملال
  4. شمارهٔ ۱۲۸ناله تا چند کنم از پی بیماری دل
  5. شمارهٔ ۱۲۹مرا ننگ است در هجران تو از جان شیرینم
  6. شمارهٔ ۱۳۰پرتوی از روی تو افتاده تا در خانه‌ام
  7. شمارهٔ ۱۳۱دین و دل خود ز کف در ره تو داده‌ام
  8. شمارهٔ ۱۳۲پادشاها بر درت شوق گدایی کرده‌ام
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.