پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۱۱۶

هستی تو به زیر چرخ اطلس

بر خلعت دلبری ملبس

باشد چو گهر نهان بخارا

اندام تو در قبای اطلس

وصف تو چه سان کنم که باشند

در وصف تو کائنات اخرس

تو یار کسان و من شنیده

در عشق تو طعن ناکس و کس

آن جان جهان روان شد از پیش

جان دو جهان فتادش از پس

کی گل به رخت شود مقابل

با گل نکند برابری خس

آسوده ز درد هجر خاقان

در سایه آن نهال نورس

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۱۸ای آن که ربوده از سرم هوش
  2. شمارهٔ ۱۱۹آن که دوران بود به فرمانش
  3. شمارهٔ ۱۲۰عاقبت وصل تو را یافتم از زاری خویش
  4. شمارهٔ ۱۲۱پا به گل سرو شد ز رفتارش
  5. شمارهٔ ۱۲۲مصور پیش چشمم شد جمالش
  6. شمارهٔ ۱۲۳دل نشد بابت هرجایی خویش
  7. شمارهٔ ۱۲۴دلم افتاده در قیدی که لاقید است صیادش
  8. شمارهٔ ۱۲۵گرفتم تا خیالت را در آغوش
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.