پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۱۱۸

ای آن که ربوده از سرم هوش

خواهم که بگیرمت در آغوش

باد یاد تو یاد هر دو عالم

یک باره ز دل شده فراموش

چون من به غمش صبور بنشین

ای بلبل دل شکسته مخروش

گر غیر دهد شکر چو زهر است

ور زهر دهد ز دست او نوش

این مذهب عاشقی‌ست خاقان

زنار ببند و زهد مفروش

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۲۰عاقبت وصل تو را یافتم از زاری خویش
  2. شمارهٔ ۱۲۱پا به گل سرو شد ز رفتارش
  3. شمارهٔ ۱۲۲مصور پیش چشمم شد جمالش
  4. شمارهٔ ۱۲۳دل نشد بابت هرجایی خویش
  5. شمارهٔ ۱۲۴دلم افتاده در قیدی که لاقید است صیادش
  6. شمارهٔ ۱۲۵گرفتم تا خیالت را در آغوش
  7. شمارهٔ ۱۲۶غم عالم نهادم بر دل تنگ
  8. شمارهٔ ۱۲۷اندر آن خرم چمن کس را چرا گیرد ملال
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.